charakterystyka Santiago „Stary czlowiek i morze”

Santiago-główny bohater opowiadania Ernesta Hemingway’a  był kubańskim rybakiem. Miał już 85 lat. Ludzie nazywali go ‘Salao’ co znaczy pechowiec, gdyż od 84 dni nie złowił żadnej ryby. Mieszkał w bambusowej chatce i był wdowcem. Jedynym jego towarzyszem był Manolin. Chłopiec towarzyszył mu w łowach, uczył się od niego rzemiosła i uważał go za autorytet.

Pomimo swojego wieku starzec był dobrze zbudowany i tryskała z niego energia do życia. był wychudzony, ale za to jego sędziwa twarz kryła żywe i ambitne spojrzenie. Na jego policzkach widniały brunatne plamy, będące skutkiem odblasku słońca w morzach tropikalnych, a ręce nosiły liczne ślady połowów m.in. szramy powstałe przez wyciąganie linką ciężkich ryb.

Jak każdy starszy człowiek, Santiago nie lubił samotności. Podczas swoich połowów często wspominał dawne czasy i rozmawiał z rybami i ptakami. Uważał, ze na morzu nigdy nie jest samotny. Kochał morze i zwierzęta, które traktował je jak równe sobie. Odznaczał się cierpliwością. Wytrwale czekał aż złowi swoją upragniona zdobycz. Nie przeszkadzały mu żadnego niedogodności związane z jego pracą. Znosił wszystko. Był niezwykle wymagający w stosunku do samego siebie i konsekwentnie dążył do realizowania swoich zamierzeń. Był typem samotnika, przeważnie stronił od ludzi. Starzec był pewien, ze jeżeli człowiek mocno czegoś pragnie i potrafi wydobyć z siebie wolę i chęć do walki, to zwycięży ze wszelkimi przeciwnościami.

Moim zdaniem rybak Santiago to postać godna naśladowania.  Każdemu może imponować wytrzymałością i cierpliwością oraz  każdy powinien wzorować się na jego nieugiętym i upartym stosunku do działania.

napisała : Ann.

 
Maj 4th, 2011
Uncategorized

Comments are closed.